Amidst a fog

They told me to go outside,
because the sun was shining.
But when I tried to, the door was locked.
and when looking out of my barred windows,
all I saw was a thick fog.

I had not seen the sun for as long as it takes,
to make it a distant memory.
Like a pleasant dream,
that upon waking fades away quickly,
making room for the reality of that day.

The sun,
oh how it would dry out the dampness of this fog,
that has settled so heavily, so permanently.
How it would bring growth and change,
where stagnation now rules.
How it would smile down on me
and tell me it would be back tomorrow,
to welcome another day.

Categories: poems | 4 Comments

Post navigation

4 thoughts on “Amidst a fog

  1. mama

    Ik begrijp je gedicht niet helemaal, de mist is nadrukkelijk en de zin in zon en een nieuwe dag groot. Staat deze tekst synoniem voor een behoefte of voor een droom of voor beiden?
    Love you, knuffel mama

    • Haha tja het is een gedicht en daarom mag je zelf bedenken wat je er in ziet. Net als in een tekening is er niet een juist antwoord. ..

  2. Nicole

    Mooi! Ik lees m anders dan mama denk ik….. X

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at

%d bloggers like this: